Interactieve kunst van Ahmet Ögüt

Ahmet Ögüt (1981, Diyarbakir, Turkey) heeft in Leipzig een prijs gewonnen met zijn werk. Hij maakt interactieve kunst. De toeschouwer heeft de mogelijkheid om wel of niet mee te doen aan zijn kunstwerk. Als hij er niets mee doet, het werk negeert, doet hij er toch iets mee, er over nadenken hoopt de kunstenaar.

Warning : Dit is een poster met tekst “This area is 23 hour video and audio surveillance” “We proberen alles te controleren, maar falen steeds hierin.  Hoe positioneren we ons hierin?“

Puzzle: Beelden die ongedeerd naar de overkant van de rivier moeten komen, zoals de geit, de wolf en de kool, verbeeldt hij met verschillende figuren, er is een relatie tussen de karakters, bomber, schrijver, hond, kind en vrouw in rolstoel, de paradox: twee personen en een object kunnen in de boot. Dit vraagt om een practische en technische oplossing .

Painting: Zelfportret van Ahmet met de tekst “punch this painting”. Tot nu toe heeft echter niemand het protret aangeraakt, sommig publiek aait het vriendelijk. Hiermee doorbreekt hij  de respectvolle afstand tot het kunstwerk in musea, waar al het werk passief te ontvangen is. De zaal waar het zelfportret hangt is keurig met stoelen en papier erop ingericht, geheel geregeld door het instituut.  Door te punchen zal het zelfportret kapotgaan.  Ahmet daagt de kijker uit en  probeert haar bewust te zijn van de regels in het museum.

Sol LeWitt een muurstructuur zoals hij in zijn conceptuele kunst maakt. Als toeschouwer kun je een prijs winnen door een structuur na te maken van Sol LeWitt. 

Stappen tellen naar een kunstwerk, terwijl je afgeleid wordt door een suppoost en toch weten hoe je moet lopen om het kunstwerk te bereiken.

In het Oog van het Van Abbemuseum, een open ruimte, waar de weersomstandigheden anders zijn. Het Oog kan 6 maanden ingericht worden door een kunstenaar.  Deze semi-institutionele ruimte is vrij toegankelijk voor publiek. Ahmet is gaan nadenken hoe de ruimte te gebruiken. De veelheid aan steenkool is duurder dan de diamant. Verhouding black diamond en steenkool. Niemand draagt een steenkool om zijn hals, de waarde is anders, de link met het instituut, de waarde van het museum is anders dan een shoppingmall. Hij wil fysieke materialen  andere waarden geven.

De rode stellage, geeft de structuur aan van het systeem, de idee voor deze stellage is geïnspireerd op de spade en de emmer van de brandweer in Turkije, dit zijn de tools voor het bestrijden van de brand.   Het is aan de toeschouwer om de verpakte diamant in de steenkolenruimte te vinden. Een diamant met tape eromheen, verpakt in een perspex box is minder glanzend als de steenkool. Als niemand de diamant vind wordt het kunstwerk een deel van het museum, dat is de hoop van de kunstenaar.

Waarom zouden mens en staat een ideologie nastreven? De society regelt toch structuur! Asfalt maakt het mogelijk om een infrastructuur in een land aan te brengen, dit geeft economische vooruitgang.

In een museumzaal in Berlijn heeft Ahmet een vloeroppervlakte van 400 m2 asfalt bekleed, het stonk als pas gemaakt, het rook naar pek; de ideologie rook je. Niets kan zo aanwezig zijn als asfalt in een museum, asfalt staat voor ontsluiting van huizen, steden, dorpen en komen op de wereldkaart. Je kunt hen daarmee ook controleren, je pusht mensen op die weg te gaan en niet door het veld.  Het asfalt is heel herkenbaar buiten en niet in het museum. Kinderen gingen er rennen op de asfaltvloer en zagen het als een uitdaging, volwassenen gingen hier aarzelend op staan, bang voor zwarte voetafdruk.  Het museum is het witte instituut waar alles onder controle is en geregeld is, niets aan het toeval overgelaten.

Tekening van generaal met veel sterren als lifter. En vlaggetjes voor op de auto. De lifter , de autoriteit wilde meegaan alleen als de vlaggen op de auto vastgemaakt werden op de motorkap. Deze Performance geeft verhalen, rumour is wat hij teweeg wilde brengen. Als je de lifter niet meeneemt dan ga je erover nadenken en praten. De auto die de autoriteit meeneemt krijgt veel bekijks. De foto’s van de lifter waren te zien in het museum.

Bekleden van de auto met papier en tape. De vervreemding van de auto geeft een heel raar gevoel voor de eigenaar van de auto. Privébezit in de publieke ruimte plaatsen maakt je ook kwetsbaar, maar met vol vertrouwen dat deze onaangeroerd zal blijven staan, vertrek je naar een nabije bestemming.

Momenteel heeft Ahmet Ögüt een expositie in het Stedelijke Museum Bureau in de Rozenstraat, Amsterdam. Deze expositie duurt tot 3 oktober 2010. Zijn zelfportret wordt geveild. Degene die het koopt moet na aankoop het portret in bruikleen geven aan het SMBA en aldaar mag het tijdens de expositieperiode beschadigd worden door een ieder die dit wil doen. Ahmet Ögüt verheerlijkt de acties die een status quo doorbreken. Hij daagt het gewone uit en exploreert het onbekende  in zijn fotografie, tekenkunst en vooral zijn performance.

Advertenties

Over impressionsofart

teacher, photografer
Dit bericht werd geplaatst in Beeldende kunst. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s